หลังจากพาสองแสบไปอาบน้ำเตรียมตัวเล่นซนต่อ ไทม์ก็เดินลงมาที่ห้องรับแขกเพื่อหาทางกำจัดรอย เเบนคอออก แต่ดันสวนกับ คุณปู่เกริก ที่เพิ่งกลับจากการเดินเล่นในสวนพอดี ท่านยืนจิบกาแฟพลางมองมาที่ลูกชายด้วยสายตากรุ้มกริ่ม ที่อาบน้ำร้อนมาก่อน
"ว่าไงเจ้าไทม์เมื่อคืนคงจะออกแรงเยอะล่ะสิ กลับมาถึงบ้านหน้าตาดูแจ่มใสเชียวนะ"
คุณปู่เกริกทักพลางหรี่ตามองรอยแดงชัดเจนที่โผล่พ้นปกเสื้อยืดของไทม์
ไทม์สะดุ้งโหยง รีบยกมือขึ้นกุมลำคอตัวเอง
"โธ่พ่อ ก็เพลียจากเครื่องบินน่ะครับ นี่ผมโดนยุงกัดมา จูเนียร์มันยังทักเลย"
คุณปู่เกริกหัวเราะหึๆ ในลำคอ เดินเข้ามาตบไหล่ลูกชายปึ้งๆ
"ยุงบ้านแกน่ะสิเจ้าไทม์ รอยแบบนี้ฉันเห็นมาตั้งแต่สมัยแกยังไม่เกิดอีก มุกยุงกัดน่ะมันใช้ไม่ได้ผลกับคนอย่างฉันหรอก"
ท่านกระซิบข้างหูไทม์พลางขยิบตาให้
"น้ำยาดีแบบนี้ พ่อว่าหลานคนที่สามต้องตามมาเร็วๆ นี้แน่ เตรียมขยายห้องนอนรอไว้ได้เลยนะ"
ไทม์
