"พี่อุ่นครับ กระติกน้ำรูปเกียร์ของน้องเทมอยู่ไหน? แล้วถุงเท้ากันลื่นลายรถแข่งล่ะ"
ไทม์วิ่งวุ่นอยู่กลางห้องนั่งเล่นในชุดทำงานเนี้ยบกริบ แต่บนบ่ากลับมีกระเป๋านักเรียนใบจิ๋วสะพายอยู่
"ไทม์คะใจเย็นๆก่อน ค่ะพี่กำลังเตรียมให้อยู่ ลูกไปเรียนอนุบาล ไม่ได้ไปรบ "
ไออุ่นที่อุ้มน้องเคนอยู่หัวเราะเบาๆ
"เทมหน่ะพร้อมแล้ว ดูสิคะ ยืนรอพ่ออยู่ที่ประตูโน่น"
จูเนียร์ในชุดยูนิฟอร์มอนุบาลสุดเท่ ยืนกอดอกทำหน้านิ่งถอดแบบไทม์มาเป๊ะๆ
"คุงพ่อ... ช้า น้องเทม จะไม่ไปเเย้ว "
เจ้าหนูบ่นอ้อแอ้แต่ท่าทางขรึมจนคุณเกริกที่เดินมาดูถึงกับหัวเราะลั่น
"เออ! หน้าแบบนี้แหละลูกไอ้ไทม์ของจริง ไปได้แล้วไอ้ไทม์ เดี๋ยวหลานฉันไปไม่ทันเคารพธงชาติ"
พอถึงโรงเรียน ไทม์ประคองลูกชายเดินเข้าห้องเรียนด้วยสายตาที่พร้อมจะมีเรื่องกับใครก็ได้ที่มองลูกเขาแรงเกินไป จนกระทั่งถึงเวลาปล่อยเด็กเล่นสนามทราย มีเด็กโข่งรุ่นพี่อนุบาล 3 คนหนึ่ง
