"ไว้มาหาแม่บ่อย ๆ นะลูก ตะวันก็ไปรับน้องมาหาแม่บ่อย ๆ นะ อย่าลืมล่ะ" เมื่อได้เวลาแยกย้าย แก้วตาก็เดินมาส่งพร้อมกับลูบแขนพั้นซ์เบา ๆ ก่อนจะหันไปสั่งลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอ
"ได้เลยครับแม่ แต่ตอนนี้ผมคงต้องขอพาน้องพั้นซ์ไปส่งที่บ้านก่อนนะครับ นี่ก็ใกล้จะครบ 24 ชั่วโมงแล้วที่ผมลักพาตัวมา เดี๋ยวม๊ากับป๊าจะไปแจ้งความคนหายเอา" ตะวันบอกผู้เป็นแม่ก่อนจะหันมาส่งสายตาล้อเลียนให้แฟนสาว
"เฮียตะวัน !!" พั้นซ์ที่ได้ยินแฟนหนุ่มพูดแบบนั้นก็หน้าแดงก่ำ เพราะพ่อแม่ของเขาต้องรู้แน่ว่าเธออยู่กับตะวันตั้งแต่เมื่อวาน
"คริคริ งั้นก็รีบไปเถอะลูก ฝากบอกม๊ากับป๊าหนูด้วยนะ ว่าว่าง ๆ แม่เชิญมาทานข้าวที่บ้านบ้าง" แก้วตาหัวเราะชอบใจและไม่ลืมที่ฝากความคิดถึงไปถึงพ่อแม่ของพั้นซ์
"ค่ะ พั้นซ์จะบอกม๊ากับป๊าให้นะคะ พั้นซ์ไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ" พั้นซ์ที่ยังงงกับคำพูดของแก้วตาอยู่ก็เอ่ยตอบรับ โดยไม่ได้ถามอะไรออกไป เพราะจาก
