ทอมรุ่นใหญ่สาดน้ำเสียงตามหลังอย่างไม่ไว้หน้า
“อ้าว... พูดแบบนี้ก็สวยสิครับพี่ทอม”
ผมมองกลับอย่างเอาเรื่อง
“จอห์นอย่า... น้าไม่อยากให้มีเรื่อง”
น้าเดือนฉุดแขนผมไว้ รีบเดินนำหน้ากลับมาที่รถกระบะ
“รีบไปกันเถอะ”
น้าเดือนเร่งให้ออกรถ โชคดีที่ทอมท่าทางร้ายกาจคนนั้นไม่ตามมา ผมขับออกมาถึงยูเทิร์นก็เลี้ยวรถกลับ ไม่นานก็ถึงบ้านบ้านที่น้าเดือนเช่าอยู่
“โกรธน้าหรือไง”
น้าเดือนถามหลังจากเราพากันเข้ามาในบ้าน ผมชอบน้ำเสียงแบบนี้ ฟังดูก็รู้ว่าน้าเดือนแคร์ผม ที่ถามก็คงเพราะเห็นว่าผมนั่งเงียบ
“โกรธเรื่องอะไรครับ”
ผมทำไขสือ รู้สึกไม่พอใจที่ได้ยินทอมอ้างว่าเป็นผัวเมียกับน้าเดือน
“เรื่องที่ร้านก๋วยเตี๋ยว”
น้าเดือนกล่าว
“ที่ทอมคนนั้นบอก... จริงหรือครับ?”
ผมตัดสินใจถามตรงๆ แม้รู้ว่าคำถามนี้อาจสร้างความหนักใจให้คนตอบ
