หลังจากรับประทานมื้อเช้าอิ่มแล้ว วาดดาวก็เดินกลับขึ้นมาบนห้องนอน เพื่อจะมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวพาโอลิเวอร์ออกไปเที่ยวห้างตามความต้องการของชายชรา
“อุ๊ย... คุณแม็ต”
แต่ยังไม่ทันจะก้าวถึงหน้าประตูห้องเลย ผู้ชายที่หล่อนคิดว่าออกไปทำงานแล้วก็กระโดดมาขวางหน้าเอาไว้กะทันหัน หล่อนตกใจแทบช็อก ยกมือขึ้นทาบอกอย่างขวัญเสีย
“คุณเล่นบ้าอะไรคะเนี่ย ตกใจหมดเลย”
“ไม่ต้องมาทำเป็นตีหน้ามึนเลย”
“ฉันไม่ได้ทำหน้ามึนสักหน่อย หลีกไปค่ะ ฉันรีบ”
“ไม่หลีก! จนกว่าเธอจะขอโทษฉันก่อน”
วาดดาวช้อนตามองคนขี้โมโหด้วยความแคลงใจ “ฉันไปทำอะไรให้คุณโกรธอีกล่ะคะ”
“ก็ที่หยิกมือฉันยังไงล่ะ นี่ไง...” ว่าแล้วก็ยื่นหลังมือให้ดู “เห็นไหมว่ามันแดงเชียว และฉันก็เจ็บด้วย”
วาดดาวเห็นแล้วก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้ “ก็ใครให้คุณทำตัวเป็นไอ้มดหื่นกามก่อนล่ะคะ”
“ว่าไงนะ?!” เมเตโอกระชากร่างเล็กเข้ามาปะทะอก “นี่เธอหยิกมือฉันยังไม่พอ ยั
