“ตื่นแล้วหรือ”
เสียงทักทายนุ่มทุ้มดังขึ้นจากที่ไหนสักแห่ง จนวาดดาวที่ยกมือขึ้นบิดอยู่เหนือศีรษะไล่ความเมื่อยขบต้องรีบลืมตา
เทพบุตร?
ผู้ชายตัวสูงโปร่ง ในชุดลำลองสีขาวตลอดทั้งตัว ยืนอิงสะโพกกับขอบหน้าต่าง และมองมาที่หล่อน แสดงอาทิตย์ยามเช้าส่องกระทบผ่านเข้ามาทางด้านหลัง ยิ่งทำให้เขาหล่อเหลือเหมือนไม่ใช่มนุษย์มากยิ่งขึ้น
“คุณ... แม็ต...”
หล่อนแก้มแดงก่ำ รีบผุดลุกขึ้นนั่ง แต่มันเร็วจนลืมไปว่าเนื้อตัวกำลังเปล่าเปลือย
เมเตโออมยิ้มขบขันยามจ้องเรือนร่างอวบอิ่มไร้อาภรณ์ “นี่ตั้งใจจะยั่วให้ฉันทำแบบเมื่อคืนแต่เช้าเลยหรือ”
“ห๊ะ?” หล่อนอุทานตกใจ พร้อมกับก้มลงมองตัวเอง แก้มสาวร้อนจัดเหมือนถูกสุมด้วยกองไฟ มือเล็กลนลานรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมอย่างรวดเร็ว
เมเตโอหัวเราะจนตัวงอกับท่าทางตื่นตระหนกของวาดดาว “ถ้าให้พูดตามตรง ไม่ต้องอายฉันแล้วมั้ง”
“ฉัน... ฉันไม่ใช่คนหน้าด้านสักหน่อย”
“ฉันก็ไม่ได้ว่าเธอห
