“ขะ ขอโทษค่ะ” หล่อนละล่ำละลักขอโทษก่อนจะรีบถอยออกห่าง ซึ่งเมเตโอก็หมุนตัวกลับมาพอดี
“เลือกวงที่เธอชอบที่สุดเป็นพอ โอเคไหม”
“แต่...”
“เลิกพล่ามน่า พูดมากจนฉันปวดหัวแล้วนี่” แล้วเขาก็หมุนตัวกลับ พร้อมกับคว้าข้อมือเล็กติดไปด้วย
สักพักเมเตโอก็พาหล่อนเข้ามาในร้านขายจิวเวลรี่ชื่อดัง วาดดาวขืนตัวทันทีเมื่อเขาจะก้าวเข้าไปภายใน
“ร้านนี่เลยเหรอคะ”
“ใช่ เป็นอะไรของเธออีกล่ะ”
“แต่มันแพงมากนะคะ ฉันเคยเห็นผ่านๆ ตอนที่ทำงานอยู่ในห้าง”
สีหน้าตื่นๆ ของวาดดาวทำให้เมเตโออดขำไม่ได้ “ถามจริงเถอะ เป็นห่วงอะไรกับเงินในกระเป๋าของฉันนักหนา”
“ก็...”
นั่นสิ เขาจ่ายเงินนี่ ไม่ใช่หล่อน วาดดาวคิดอย่างเห็นด้วย
“ฉันก็แค่อยากให้คุณประหยัด แต่ก็ลืมไปว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย งั้นตามสบายเลยค่ะ”
“ก็แน่ล่ะ”
ชายหนุ่มไหวไหล่น้อยๆ พร้อมกับเดินเข้าไปภายใน
วาดดาวเดินตามเข้าไปอย่างใจคอไม่ดี เพราะแสงเพชรแทงตา
