36 เจ็ดเดือนผ่านไป
@เจ็ดเดือนผ่านไป
เมนิลาก้าวลงจากรถสองแถวมุ่งหน้าไปยังริมตลิ่งของวัดใกล้อาพาร์ทเม้นท์โดยมีอามิตาเดินตามหลังมาติดๆ หญิงสาวย่อตัวลงนั่งยองๆรอน้องสาว ก่อนจะหยิบถุงที่มีปลาอยู่ข้างในออกมาวางไว้เพื่อรอปล่อย
หลังทำบุญเสร็จเธอก็มักจะมาปล่อยนกปล่อยปลาเพื่ออุทิศแก่เจ้ากรรมนายเวร รวมไปถึงชินอิจิที่จากเธอไปเป็นเวลาเจ็ดเดือนเต็ม มือเรียวค่อยๆปล่อยปลาลงสู่ผืนน้ำ พวกมันแหวกว่ายวนอยู่ใกล้ๆไม่ไปไหน เมนิลานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบรูปของชินอิจิออกมา ยกมืออธิฐานให้แก่ชายหนุ่มผู้ล่วงลับไปแล้ว
“ฉันคิดถึงนายนะ...ชินอิจิ”
ดวงตาเศร้าจับจ้องไปยังภาพของชายหนุ่มหน้าเรียวยาว ดวงตาคมเข้มน่าเกรงขาม ริมฝีปากหยักได้รูปรับกับจมูกโด่ง สิ่งเหล่านี้ยังติดตาตรึงใจอยู่เรื่อยมา ทุกครั้งที่เธอเจ็บปวดก็มักจะหยิบรูปเขาขึ้นมาดู เหมือนว่าตอนนี้กำลังนั่งมองหน้าเขาอยู่
“นายยังอยู่ข้างๆฉันใช่ไหม ทำไมฉันถึงเคยฝั
