เย็นวันนั้น หลังจากที่ต้องอดทนต่อการจราจรที่ติดขัดมาร่วมหลายชั่วโมง ในที่สุดแทนรักก็ขับรถมาถึงบ้านสักที เธอเข้ามานั่งทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวยาวในห้องรับแขกด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะกลับขึ้นห้องไปอาบน้ำแต่งตัว เมื่อเตรียมตัวเสร็จแล้วเธอก็เหลือบมองนาฬิกาบนข้อมือที่บอกเวลาหนึ่งทุ่มครึ่งพอดี ตอนแรกเธอไม่รู้ว่าเธอควรจะไปตามนัดของหมอโชนดีไหม หรือว่าควรจะนอนพักผ่อนอยู่บ้านเฉย ๆ ก็พอ ทว่าตอนนี้เธอกลับอาบน้ำแต่งตัวเสร็จสรรพเสียแล้ว
ในขณะที่เธอกำลังใช้ความคิดชั่งใจอยู่นั้น เสียงประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงเล็ก ๆ ที่คุ้นเคยของหลานชายฝาแฝดตัวแสบ
“ป้ายัก!” เสือกับสิงห์วิ่งเข้ามาหาเธอด้วยความเร็วสูง แล้วพุ่งตัวเข้ามากอดรัดขาของเธอไว้แน่น
“คิดถึงป้ายักที่ฉุดเยยฮับ” สิงห์พูดด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อน
“คิดถึงป้ายักที่ฉุดเยยฮับ” เสือก็พูดเหมือนกัน
แทนรักยกยิ้มออกมาบาง ๆ แล้วค่อย ๆ ก้มลงไปลูบหัวของหลานชาย
