เช้าวันต่อมา
หมอโชนก็ยังคงไม่ยอมนอนหลับเลยตลอดทั้งคืน เพราะเขากลัวว่าจะเก็บเกี่ยวช่วงเวลาที่ใช้กับแทนรักได้ไม่คุ้มค่ามากเท่าที่ใจของเขาต้องการ เขาจึงเอาแต่นอนเฝ้าแทนรักที่กำลังหลับสนิทอย่างสบายใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบหอมแก้มนิ่มและพรมจูบที่หน้าผากมนของแทนรักอยู่หลายครั้งด้วยความเอ็นดู
“คนอะไร ขนาดตอนหลับยังสวยเลย” เขาพึมพำกับตัวเอง
เขาช่วยเกี่ยวเส้นผมของแทนรักที่หล่นมาปรกหน้าเธอไปทัดไว้ที่ข้างหู แล้วใช้สายตาคมไล่มองสำรวจตั้งแต่เปลือกตาสีอ่อนไปยังขนตาที่เรียงเส้นสวยจนเป็นแพ ไล่มาถึงปลายจมูก และจบที่ริมฝีปากนุ่มนิ่มของแทนรักที่เขาลิ้มลองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนที่เขาจะห้ามใจตัวเองไม่ได้ จนต้องประทับรอยจูบไว้ที่ริมฝีปากเธออย่างแผ่วเบาเพื่อระวังไม่ให้คนสวยในอ้อมแขนสะดุ้งตื่น
หมอโชนมีโอกาสได้ชมเชยแทนรักด้วยหลงใหลอยู่พักใหญ่ ก่อนที่แสงแดดอ่อน ๆ ในยามเช้าตรู่จะเริ่มสาดส่องเข้ามาในห้อง และเม
