แสงแดดในยามบ่ายแก่ ๆ เริ่มจะส่องลอดมาทางระเบียงเข้าสู่ห้องพักของหมอโชน เป็นแสงสีส้มอ่อนที่ไม่แสบตาเลยแม้แต่น้อย ไม่นาน แทนรักก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่สบายตัวอย่างน่าประหลาด ทั้ง ๆ ที่เธอเพิ่งจะร่วมสร้างบทรักกับหมอโชนสุดร้อนแรงในไม่กี่ชั่วโมงก่อนนี้เอง
ดวงตาคู่สวยกะพริบถี่ ๆ เพื่อปรับโฟกัส เธอพยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่ความหนักอึ้งของร่างกายทำให้ต้องทิ้งตัวลงไปอีกครั้ง ใบหน้าของเธอยังคงซบอยู่บนหมอนใบใหญ่ที่มีกลิ่นหอมสะอาด ราวกับยังติดอยู่ในภวังค์แห่งความฝัน ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้งและมองไปรอบ ๆ ตัว
แทนรักเพิ่งจะได้สังเกตว่าห้องพักของเขากว้างขวางเท่า ๆ กันกับห้องพักของเธอ ทว่าผนังห้องนั้นเป็นสีเทาอ่อน ประดับด้วยงานศิลปะนามธรรมที่เรียบง่ายแต่ดูดี มีโซฟาสีครีมตัวใหญ่ตั้งอยู่ตรงมุมห้องพร้อมโต๊ะกระจกที่มีหนังสือและนิตยสารวางอยู่สองสามเล่ม ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ สมกับเป็นห้อง
