“ถ้าบอกก็ไม่เรียกว่าเซอร์ไพรส์สิครับเบบี๋” หมอโชนหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่หางตาให้เธอ “ตื่นเต็มตาหรือยังครับ หืม?”
“ใครจะไปนึกล่ะว่าคุณจะตามมาถึงที่นี่...” แทนรักตีเข้าที่แขนเขาเบา ๆ “ฉันก็นึกว่าตัวเองฝันไปซะอีก”
“ไม่ใช่ฝันครับ” หมอโชนยังคงยกยิ้มไม่หยุด “ผมมาหาแล้วครับเบบี๋...มาอยู่ที่นี่ด้วยแล้ว”
หมอโชนพูดเพียงเท่านั้น ก่อนจะก้มลงไปช้อนตัวแทนรักขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างรวดเร็ว ทำเอาแทนรักอุทานออกมาด้วยความตกใจ
“อ๊ะ! ทำดี ๆ สิ”
“ก็ทำดี ๆ อยู่นี่ไงครับเบบี๋ ไม่ดีตรงไหนล่ะ” หมอโชนพูดพลางอุ้มแทนรักเข้าไปในห้องแล้ววางร่างของเธอลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้าง ๆ กันและโอบกอดเธอไว้
“เป็นไงบ้างครับเบบี๋ แบบนี้สบายตัวขึ้นไหม” เขาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
“ฉันไม่คิดจริง ๆ นะว่าคุณจะมา” แทนรักตอบเสียงอู้อี้ “แล้วนี่คุณมาได้ยังไงคะ”
“ก็บินตามมาสิครับ ผมจองตั๋วไว้ตั
