เมื่อเลือกซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้ว หมอโชนและแทนรักก็เดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ และขณะที่กำลังรอจ่ายเงินอยู่นั้น หมอโชนก็เหลือบไปเห็นว่าแทนรักกำลังจ้องมองร้านไอศกรีมที่อยู่ข้าง ๆ กัน
“อยากกินไอติมไหมครับเบบี๋”
แทนรักส่ายหน้า “ไม่เป็นไรค่ะเบ๊บ รอคิวจ่ายเงินแล้วรีบกลับกันดีกว่าค่ะ ป่านนี้เด็ก ๆ บ่นจนแทนคุณกับมิวหูชาแน่ ๆ”
หมอโชนรู้ดีว่าจริง ๆ แล้วแทนรักอยากกิน เขาจึงยกมือขึ้นมาลูบหัวของแทนรักอย่างแผ่วเบาด้วยความเอ็นดู “ไม่เป็นไรหรอกครับเบบี๋ ซื้อไอติมใช้เวลาไม่นานหรอก เบบี๋ต้องได้กินอะไรที่อยากกินด้วยสิครับ”
เมื่อจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว หมอโชนก็พาแทนรักไปที่ร้านไอศกรีม ซึ่งเขาเลือกไอศกรีมรสมะม่วงกับรสเสาวรสมาให้แทนรัก เพราะรู้ว่าสองรสนี้เป็นผลไม้ที่มีวิตามินซีสูง และแทนรักก็ชอบทานไอศกรีมรสผลไม้มากกว่ารสอื่น ๆ ด้วย ส่วนตัวเขาเองก็เลือกไอศกรีมรสกาแฟมาหนึ่งลูก เพราะเขาชอบรสชาตินี้มากที่
