ห้าเดือนต่อมา
ในเวลานี้ท้องของแทนรักก็ขยายใหญ่โตและโย้เย้ไปมาจนเธอแทบจะกลิ้งได้แล้ว และเธอก็อยู่ในช่วงใกล้กำหนดคลอดที่หมอโชนและหมอจอยคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะอยู่ในอีกสองถึงสามวันข้างหน้านี้ ทว่าตอนนี้ที่แทนรักกำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะในห้องทำงานส่วนตัวของเธอนั้น กลับไม่มีทีท่าว่าจะปวดท้องคลอดเลยแม้แต่น้อย
หมอโชนที่คอยตามเฝ้าเธอแทบจะยี่สิบสี่ชั่วโมงจนตาโหลและขอบตาก็ดำเป็นหมีแพนด้าไปหมด ก็ยังไม่ยอมลดละความพยายาม ซึ่งแม้แต่ตอนนี้เอง เขาก็ยังคงจ้องภรรยาอย่างไม่วางตา
“เบ๊บ หยุดจ้องกันสักพักได้ไหมคะ รักไม่มีสมาธิทำงานเลย”
ถึงแม้แทนรักพูดด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่ายแต่หมอโชนก็ตอบกลับมาเสียงแข็งทันที
“ไม่ได้ครับ” เขาเอ่ยเสียงเข้มเพื่อตัดบท แล้วทำท่าจะดุเธอ “ผมจะจับตาดูเบบี๋อย่างนี้ตลอดเวลา จนกว่าจะถึงวันคลอดเลย”
“รักก็เห็นเบ๊บพูดแบบนั้นมาตั้งหลายวันแล้วนะคะ ได้นอนบ้างหรือยังเนี่ย” แทนรักส่ายหน้าเบา ๆ
