หลังจากที่แทนรักและลูกแฝดได้กลับมาพักฟื้นที่บ้าน เช้าวันนี้องศากับลิปดากำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลข้างเตียง ในขณะที่แทนรักเพิ่งตื่นด้วยสีหน้าที่อ่อนเพลียเล็กน้อย เธอขยับตัวไปลูบแก้มของลูกเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองหาสามี
ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ พร้อมกับร่างสูงของหมอโชนที่เดินถือแก้วนมจืดร้อน ๆ เข้ามาด้วยรอยยิ้ม
“ตื่นแล้วเหรอครับเบบี๋” เขาถามเสียงเบา เพราะกลัวว่าลูก ๆ จะตื่น ก่อนจะวางแก้วนมไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ แทนรัก พลางใช้มือลูบผมของภรรยาอย่างอ่อนโยน
“เพิ่งตื่นเลยค่ะ” แทนรักตอบเสียงแหบแห้ง “เมื่อคืนพอป้อนนมเสร็จแล้ว…ลูกหลับไปตั้งแต่ตอนไหนเหรอคะ”
“ลูกหลับไปหลังจากที่เบบี๋เผลอหลับได้ไม่นานเองครับ” หมอโชนตอบแล้วหอมแก้มของแทนรักเบา ๆ “ดื่มนมก่อนสิครับ”
“ขอบคุณค่ะเบ๊บ”
แทนรักกล่าวแล้วยกแก้วนมขึ้นมาจิบช้า ๆ ก่อนที่จะมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น หมอโชนหันไปมอง แล้
