วันนี้นั้นเป็นวันแรกในรอบหลายสัปดาห์ที่แทนรักกลับเข้ามาที่บริษัท ภายนอกตึกสูงระฟ้าใจกลางเมืองหลวงไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แต่ภายในจิตใจของแทนรักกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายปะปนกันอยู่ ทั้งความตื่นเต้น ความกังวล และความคิดถึงบรรยากาศการทำงานที่แสนจะคุ้นเคย
แทนรักในชุดเดรสยาวสีขาวสวมทับด้วยเสื้อสูทเข้ารูปสีครีม เดินลงมาจากรถอย่างสง่างาม ในอ้อมแขนของเธออุ้มลิปดาที่เพิ่งจะหลับไปไม่นาน ส่วนองศานั้นกำลังนอนหลับอย่างสบายใจเฉิบในรถเข็นเด็กที่เข็นโดยพี่เลี้ยงประจำตัวอย่างน้ำ
“คุณแทนรักถนัดหรือเปล่าคะ ให้น้ำช่วยอุ้มไหมคะ” น้ำเอ่ยขึ้นด้วยความเกรงใจ เพราะเห็นว่าแทนรักต้องถือกระเป๋าอีกหนึ่งใบด้วย
“ไม่เป็นไร” แทนรักตอบพร้อมรอยยิ้ม “ช่วยเข็นรถเข็นขององศาไปด้วยก็พอ”
น้ำพยักหน้ารับแล้วเข็นรถเข็นตามหลังแทนรักเข้าไปในตึก และทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในล็อบบี้ บีมก็รีบเข้ามาทักทายเธอทันที “สวัสดีตอนเช้าค่ะคุ
