เช้ามืดของวันใหม่มาถึง แทนรักกลับมาที่บ้านและค่อย ๆ แง้มประตูบ้านอย่างเงียบ ๆ เธอถอดรองเท้าส้นสูงคู่สวยออกอย่างเบามือ แล้วเดินย่องเข้าไปในตัวบ้านราวกับขโมยที่กำลังจะย่องเบาเข้าบ้านตัวเอง เธอมั่นใจว่าทุกคนในบ้านยังคงหลับใหลอยู่ แต่ทว่าเมื่อเธอกำลังจะเดินผ่านห้องรับแขกไปเพื่อตรงขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเอง เธอก็ต้องชะงักไปเมื่อได้เห็นร่างของหญิงวัยกลางคนที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาพร้อมกับถือแก้วกาแฟอุ่น ๆ อยู่ในมือ
“มาแล้วเหรอรัก” บัวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย แต่เต็มไปด้วยความห่วงใยของลูกสาวอย่างชัดเจน “ทำไมถึงต้องย่องเข้ามาเหมือนโจรด้วยล่ะ”
แทนรักแอบถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อนใจ เธอรู้ดีว่าไม่สามารถหลีกเลี่ยงสถานการณ์เช่นนี้ไปได้อีกแล้ว เธอจึงเดินไปทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาวที่อยู่ตรงข้ามกับคนเป็นแม่
“รักไม่อยากรบกวนทุกคนในบ้านน่ะค่ะ เช้า ๆ แบบนี้คงจะนอนกันอยู่ไม่ใช่เหรอคะ” แทนรัก
