ช่อใบบัวมองหน้าคนที่ขอโอกาสปรับปรุงตัวกับเธอ เธอยังสับสนอยู่บ้าง แต่ก็เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด ในขณะที่ช่อใบบัวยังไม่ได้ตัดสินใจอะไร และยังไม่ทันได้ตอบอะไรเขาเลย คนเอาแต่ใจก็ประคองใบหน้านวลไว้ในสองมือ แล้วประทับจูบบนกลีบปากอิ่มโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว
ความรู้สึกดีที่ซุกซ่อนไว้ในใจ แสดงออกมาด้วยการยินยอมให้เขาจูบด้วยความเต็มใจ และเพียงครู่เดียวเธอก็จูบตอบเขาอย่างโหยหา
…
“เป็นอันว่าตกลงนะครับ” ธันวาถามคลอเคลียกลีบปากนุ่ม เขาโอบกอดคนตัวเล็กไว้เต็มอ้อมอก
ช่อใบบัวซุกหน้ากับอ้อมกอดอบอุ่น
“บัวยังไม่ทันได้พูดคำว่าตกลงเลย”
“เมื่อกี้บัวยอมให้พี่จูบแล้วนะครับ”
“ก็คุณธันวาเล่นทีเผลอ บัวไม่ทันตั้งตัวสักหน่อย”
ธันวาจับบ่าบอบบาง ดันเธอออกห่างจากตัวเล็กน้อย เขาอมยิ้ม นัยน์ตาเป็นประกายจ้องมองดวงหน้าสวย
“แล้วตอนนี้ล่ะครับ ตั้งตัวได้แล้วใช่ไหม งั้นก็ตอบให้พี่ชื่นใจหน่อยว่าบัวให้โอกาสพี่”
“คำถามปลาย
