ตอนที่ 26
ให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ร่างบางลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักหัว เธอค่อย ๆ กะพริบตาเรียกสติ เมื่อมองไปรอบห้องก็พรูลมหายใจ การที่ได้กลับมาอยู่ตรงนี้ก็แปลว่าเรื่องเมื่อวานทุกอย่างเป็นความจริง
ร้องไห้จนหลับไปเนี่ยนะ แถมงอแงอะไรก็ไม่รู้ น่าอายเป็นบ้า!
เจ้าเอยบิดขี้เกียจเล็กน้อย ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าพอได้หลับในสถานที่ที่คุ้นเคยโดยไม่มีเรื่องให้เครียดมันช่างดีเหลือเกิน เป็นคืนแรกในรอบหนึ่งเดือนเลยก็ว่าได้ที่ได้หลับสนิทขนาดนี้ มือเล็กควานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาแล้วหัวเราะแห้ง ๆ เพราะเธอหลับไปกว่าสิบสองชั่วโมงเลยน่ะสิ
แม้ไม่อยากเผชิญหน้าแค่ไหน แต่ก็ไม่อาจให้เรื่องนี้ยืดเยื้อได้อีกต่อไป คนตัวเล็กจึงลุกขึ้นไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ ของในนั้นล้วนเป็นของใหม่ทั้งหมด แต่ไม่ว่าจะตำแหน่งการวางหรือยี่ห้อที่ใช้ ก็ล้วนเป็นของที่เจ้าเอยชื่นชอบทั้งหมด
[พี่เอย หนูฝากของพี่ไปกับพี่เวสป้านะคะ ข
