กล่าวทิ้งเอาไว้ไม่ทันจบ หัวเราะคิกคัก หากเจมส์รู้
“จะบอกว่าเลี้ยงลูกเก่งแล้วยังเอาเก่งด้วยใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ… ”
หล่อนกล่าวเสียงหวาน แววตาบ่งบอกถึงความชื่นชมสามี เพราะว่าเขาทำได้จริงๆ อย่างที่พูด เจมส์ไม่ได้ขยันทำลูกอย่างเดียว หากที่ผ่านๆ มาเขายังทำหน้าที่สามีและพ่อของลูกได้อย่างยอดเยี่ยมกระเทียมดองไม่ขาดตกบกพร่อง
“เกดจ๋า… วันนี้ผมคิดถึงคุณแต่เช้าเชียว… เช้านี้ขอจัดให้สักยกได้ไหมจ๊ะเมียจ๋า”
เจมส์แสดงอาการหื่น และยังหื่นได้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย รีบรั้งเอวของภรรยามาโอบกอด จูบไซ้โดยไม่อายสายตาของพ่อเลี้ยงพิเดชที่กำลังเดินจูงมืออ้อยอิ่งมากับนวลจันทร์ หลังจากหนุ่มใหญ่กับสาวใหญ่คู่นี้ ตกลงปลงใจว่าจะใช้ชีวิตร่วมกันตลอดไป นวลจันทร์ปราบพยศและความเจ้าชู้ของพ่อเลี้ยงพิเดชได้ในที่สุด
“เกดจ๋า… ”
เจมส์เรียกเสียงหวาน
“คะ… ”
“ผมนึกย้อนไปถึงวันนั้นทีไรแล้วมีความสุขทุกที”
“วันไหนคะ…”
เกดส
