หนึ่งปีผ่านไป... ขณะที่ฟางข้าวกำลังนั่งให้นมลูกชายสี่เดือนอยู่ภายในห้องนอน ประตูห้องก็ถูกเปิดกว้างออก หล่อนเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าขุนเขากำลังเดินเข้ามา
“ชูว์...”
หล่อนส่งสัญญาณบอกสามีว่าลูกชายกำลังเคลิบเคลิ้ม
ขุนเขาเดินอย่างระมัดระวังมาหย่อนกายลงนั่งบนเตียง ใกล้ร่างของภรรยา
ใบหน้าหล่อเหลาเปื้อนรอยยิ้มแห่งความสุข เมื่อมองใบหน้าเล็กๆ ของลูกชาย ที่เหมือนเขาราวกับแกะ
“ลูกยังไม่อิ่มนมหรือครับ” เขากระซิบถามข้างหูภรรยาเบาๆ
“น่าจะอีกสักพักค่ะ” หล่อนตอบกลับไปเสียงเบาเช่นกัน
“คุณไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ”
“ผมอาบแล้ว”
“งั้นรอสักพักนะคะ พอลูกหลับแล้วฟางก็จะเอาลงเปลค่ะ”
เสียงที่บอกสามีนั้นก็ยังแผ่วเบาเช่นเดิม เพราะกลัวลูกชายตื่น
“ผมไม่อยากรอน่ะ”
“คะ?”
หล่อนเลิกคิ้วสูงอย่างแปลกใจ ก่อนจะหน้าแดงระเรื่อ เมื่อสามีเลิกเสื้อของหล่อนขึ้น และจัดการก้มลงดูดเต้านมอีกข้างของหล่อนเลียนแบบลูกชายตัวน้อย
“อา
