ทำให้เธอแทบจะเปลือยเปล่าต่อหน้าเขา เขากับเผยรอยยิ้ม และจูบที่ริมฝีปาก สอดลิ้นเข้าหาความหวานในโพรงปากของเธอ เธอกลับได้รับสัมผัสบรั่นดีที่เขาได้ดื่มไป เช่นเดียวกับเธอที่ได้ดื่มหนึ่งคำ แต่มันทำให้เธอมึนงงชั่งขณะ
ทันใดนั้น...
“เอ็ดเวิร์ด ลูกอยู่ไหม”
เสียงของหญิงวัยกลางคนดังเข้ามาในห้องโถง เธอรู้สึกเขินอายเป็นอย่างมาก จึงรีบมันสายชุดคลุมโดยทันที
“แม่ผมมา” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่กลับเผยรอยยิ้ม เพราะดูเธอลุกลี้ลุกลนอย่างมาก เธอจึงรีบก้าวเดินขึ้นบันไดราวกับย่องเบาไปยังชั้นสอง ขณะที่วิกตอเรียก้าวเดินเข้ามาหาเขาด้วยรอยยิ้ม เธอจึงสวมกอดเขาโดยทันทีด้วยความคิดถึง และถอนโอบกอด
“เป็นอย่างไงบ้างพ่อลูกชาย”
“แม่โทรหาผมก่อนก็ได้ ผมจะได้หาอะไรให้ทาน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“แม่บุกมาหาลูกของแม่เลยดีกว่า แม่พึ่งลงเครื่องบินมา แม่เลยมาหาลูกก่อน แคนรี่บอกแม่ว่าอยากจัดงานวันเกิดให้ลูกเอง
