เจนตั้งโต๊ะอาหารด้วยตัวเองในช่วงยา,เย็น วันนี้แอนนากับอเล็กซานเดอร์ไม่อยู่บ้าน พวกเขาบอกกับเธอว่าไปนอนที่บ้านพักต่างอากาศเมืองคานส์ วันนี้เธอจึงอยู่กับแม่บ้านสิบกว่าคนและบอดี้การ์ดประมาณสามสิบคน
“ทานก่อนเลยค่ะ นายหญิง” ซาร่าสาวใช้วัยกลางคนเอ่ยบอกเธอ
“รออีกหน่อยก็ได้ค่ะ ซาร่า” เจนเอ่ยบอกขณะที่เธอมองนาฬิกาหรูที่ติดผนัง ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มแล้ว ขณะที่เขายังไม่กลับมาถึงบ้าน
“ค่ะ นายหญิง”
จอร์จใช้คีย์การ์ดเปิดเข้าไปในเพนท์เฮ้าส์ของมิลาน เพราะมิลานนั้นให้คีย์การ์ดเมื่อสองปีที่แล้วตอนที่เขาได้มาหาเธอใหม่ๆ เขาก้าวเดินไปในห้องกว้างซึ่งเป็นห้องรับแขก เขากับรู้สึกได้ว่าแขนเรียวของเธอนั้นโอบกอดเขาจากด้านหลัง
“มาช้าจังคะ” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาข้างริมหูของเขา สวมกอด
“ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ และหันหน้ามาหาเธอทั้งตัว เขากลับเห็นใบหน้าของเจนซ้อนทับใบหน้ามิลาน เขารีบสะบัดห
