“เจนใช่ไหม” มิลานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย และถอดแว่นตาสีดำออก
“ใช่ค่ะ คุณมิลานใช่ไหมคะ” เจนเอ่ยถาม
“ใช่” มิลานเอ่ยบอก
“ซาร่าคะ ออกไปก่อนนะคะ บอกคนอื่นๆ ด้วยค่ะ” เจนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับสาวใช้
“ค่ะ นายหญิง” ซาร่าเอ่ยบอกน้อมรับคำสั่งแบบไม่ค่อยเต็มใจ แล้วเดินออกไปพร้อมกับบอดี้การ์ดหกคนที่อยู่ภายในบ้าน
“มีอะไรคะ” เจนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“เจนคืนจอร์จให้ฉันได้ไหม” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน
“เรื่องคุณกับเขา ฉันไม่รู้แต่ที่ฉันรู้คือตอนนี้จอร์จหยุดที่ฉันแล้ว” เจนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอเชื่อในความรักที่มีให้สามมีต่อเธอ และเชื่อว่าเขาหยุดที่เธอคนเดียวอย่างแท้จริง
“แต่ฉันท้องกับจอร์จ เธอจะไม่ให้ลูกเขามีพ่อเหรอ” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้เธอถึงกับตกตะลึงและพูดไม่ออก ราวกับว่าเธอสมองตายไปแล้ว
“คืนเขาให้ฉันเถอะนะ เจน ได้โปรด” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ้อ
