นานเกือบชั่วโมงที่พี่เสือนั่งรอฉันอาบน้ำอยู่ภายในห้อง เขาไม่ยอมไปไหนทั้งที่ไล่แล้วก็ไม่ยอม
“โรคจิตหรอคะเอาแต่มองอยู่ได้”
“พี่มองเมียตัวเองผิดตรงไหน”
“เลิกพูดคำนั้นนะพี่เสือ ถ้าคุณพ่อกับคุณแม่ได้ยินจะทำยังไง” ฉันรีบพูดเตือนแต่พี่เสือไม่ได้สลดเลย แถมยังทำหน้าทะเล้นจนแปลกใจว่าอะไรกันที่ทำให้อารมณ์ดีขนาดนั้น
“ทำอะไรได้ในเมื่อมันคือความจริง”
“ไม่มีงานที่บริษัทหรอคะ”
“วันนี้แม่ให้พี่หยุดมาง้อใจ๋ ไม่สิทั้งอาทิตย์เลย ใจ๋อยากไปไหนบอกมาพี่พาไปได้หมด”
“พาดาหรันไปดีไหม เธอคงอยากไปกับพี่เสือมากกว่าใจ๋”
“พี่อยากไปกับใจ๋”
“เสียดายที่แจ็คพาใจ๋ไปแทบจะทุกที่แล้ว ไปกับพี่เสือก็กลัวซ้ำ”
คนตัวโตนิ่งไปทันทีที่ฉันพูดถึงแจ็คสัน เขาพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ คนอารมณ์ดีเมื่อครู่หายไปไหนแล้ว
“พูดถึงมันทำไม ใจ๋ก็รู้ว่าพี่ไม่ชอบ”
“พูดความจริงนี่คะ ต่างจังหวัดแจ็คก็เคยพาไปนะ”
“รู้!! หยุดพูดถึงมัน แล้วท
