ฉันพูดจริง!

เดย์กลับถึงห้องด้วยความเวียนหัวไม่น้อย มือยกขึ้นนวดขมับขับไล่ความมึนงงเพื่อให้ก้าวเดินอย่างมีสติ มีบริการขับรถมาส่งก็จริง แต่ไม่ได้บริการส่งให้ถึงห้องเนี่ยสิ เมื่อเข้ามาในห้องเห็นเพื่อนสนิทหลับอยู่ที่โซฟา เขามองนาฬิกาอีกครั้งพบว่าตอนนี้เป็นเวลาราวๆ ตีหนึ่ง นับจากช่วงค่ำที่เขาออกไปก็ประมาณสามทุ่ม ถือว่าใช้เวลาไปไม่น้อย เดย์เดินไปโน้มตัวลงเพื่อมองออยที่นอนตะแคงหลับใหลไม่รู้เรื่องรู้ราว แก้มมันเนียนขนาดนี้เลยเหรอวะ เขาเอามือลูบหน้าตัวเองเล็กน้อย รู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างจะเป็นเอามาก แถมสติตอนนี้ก็ไม่ครบถ้วนมากนัก เกรงว่าจะเผลอทำอะไรไปโดยไม่ยั้งคิด ชายหนุ่มเลยตัดสินใจรีบปลุกเพื่อนขึ้นมา ก่อนที่อย่างอื่นของตนจะชิงตื่นมาเสียก่อน ใครใช้ให้นังตัวดีมันนอนน่ารักขนาดนี้ล่ะ “ออย” “ออย” “อื้อ…กี่โมงแล้ว” คนตัวเล็กที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อตนเอง ก็ค่อยๆ ลืมตา ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตอนไหน “ตีหนึ่ง ทำ