💊EP38
__________________________________________
(Talk 🔜เหมย)
ปัง! ปัง! ปัง!
ในหัวของฉันตอนนี้ตื้อไปหมด
เหมือนโลกหยุดหมุน
ขาของฉันไม่สามารถก้าวออกไปข้างหน้าได้
ฉันมองพี่ม่อนที่ตอนนี้อาการก็ไม่ต่างจากฉัน
ในสมองมันขาวโพลนไปหมด..
ตุ๊บบบบบ!!!!
พี่ม่อน : พ่อ!!.....
..... : ชาร์จ!!!!
ฉันค่อยๆหันไปช้าๆ.....
ภาพตรงหน้าคือชาย วัยกลางคนในชุดสูด
นอนจมกองเลือดอยู่ ไม่!!! มันไม่จริง!!
เรา : พะ.....พ่ออออ!!!
ฉันวิ่งไปที่ผู้ชายที่ฉันไม่เคยเรียกว่าพ่อ
เลยสักครั้งจนตอนนี้ ท่านไม่สามารถได้ยิน
สิ่งที่ฉันพูดแล้ว
ตำรวจรวบตัว เสี่ยจาง และลูกน้องได้หมด
ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจใครทั้งนั้นฉันนั่งกอด
พ่อ ที่นอนหลับตาไร้สติ ร้องไห้ปานจะขาดใจ
เรา : พ่ออออ!! ฮื้อออ พ่อ อย่าเป็นอะไรนะคะ
พ่อได้ยินเสียงเหมยไหม นี่เหมยไงพ่อ ฮึก
เหมยลูกสาวของพ่อ เหมยให้อภัยพ่อแล้ว
พ่ออย่าทิ้งเหมยกับพี่ม่อนไปนะคะ ฮื้ออ
