" ไม่ต้องมาอ้อนย่า ถ้าแกไม่ได้รัก ก็ปล่อยเธอไปเถอะ "
" ใครว่าหละครับ!! "
" ... "
" ผมหนะ.. รักเธอ รักเธอมาก! "
ผมรักโซดา ผมพูดออกมาจากหัวใจของผมจริงๆ
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมขาดเธอไปไม่ได้จริงๆ เหมือนผมจะตาย เหมือนผมไม่รู้จะใช้ชีวิตต่อไปเพื่ออะไร
ผมควรพูดมันออกไปได้เต็มปากได้แล้ว ผมควรพูดมันไปตั้งนานแล้ว ผมมันผิด..ผิดที่ผมไม่รู้หัวใจตัวเอง..ผิดที่ผมมันปากแข็ง..
" แกไม่คิดว่ามันจะสายไปหรอห๊ะ "
แน่นอนผมคิด แต่มันจะไปเป็นแบบนนั้นเด็ดขาด ถ้าผมได้ไปบอกรักกับเธอ ตอนนี้!
" ผม.. "
" คำว่ารักหนะเก็บไว้บอกเจ้าตัวมันเอง ไม่ต้องมาบอกย่า "
" ผมขอที่อยู่โซดา ผมจะรีบไปบอกเธอทันที "
" ย่าไม่ให้! "
" ย่าาา "
" ไม่มีผู้หญิงคนไหน อยากอยู่กับคนไม่มีอนาคตอย่างแกหรอกนะ "
" ไปตามเมียก่อน ไว้ผมมาสร้างแน่นอน "
" ไม่ ย่าไม่เชื่อ แกต้องพิสูจน์ให้ย่าและเมียแกเห็น "
" ... "
" เมื่อไหร่ที่แกมีอนาค
