"ดา! พอแล้ว! วางลงเดี๋ยวนี้!"
เสียงของพี่ไฟเข้มขึ้นอย่างที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน เขาแย่งไหเหล้าพื้นบ้านที่เหลือเพียงก้นไหออกมาจากมือฉันได้สำเร็จ แต่ดูเหมือนมันจะช้าเกินไป เพราะตอนนี้เลือดในกายของฉันมันสูบฉีดจนหน้าแดงก่ำ รสขมปร่าและร้อนผ่าวของเหล้าชาวประมงออกฤทธิ์แรงยิ่งกว่าเหล้าแพงๆ ในผับเสียอีก
"พี่ไฟ... ฮึก... โลก..เอิก..มันหมุนเป็นลูกข่างเลยค่าาา..พี่..."
ฉันพึมพำเสียงยานคาง พยายามจะยืนให้ตรงแต่ขากลับอ่อนเปลี้ยเสียจนร่างทั้งร่างซบลงที่อกแกร่งของเขา
"ไหวหรือเปล่าละลูกเอ๋ย"
คุณยายถามขึ้นมาเพราะเป็นห่วงฉัน
"สงสัยอีหนูจะเจอของดีเข้าแล้วละ ฮ่า ฮ่า"
"ใครพูดหว่า ~เดี๊ยยแม่ปั๊ด"
"ขอโทษนะครับคุณลุงคุณยาย น้องเขาคงจะเครียดน่ะครับ ผมขอตัวพาน้องกลับไปพักก่อนนะครับ"
พี่ไฟรีบขอโทษขอโพยชาวประมงแถวนั้นด้วยท่าทางสุภาพสุดๆ ก่อนจะช้อนร่างของฉันขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว
"ไหวไหมหนูเอ๊ย... ท่าทางจะแรงจ
