Episode 31

973 Words

ฉันลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก " คุณ " ฉันเรียกเสี่ยครามที่ยังคงนอนกอดฉันอยู่ " .... " เงียบ คงจะยังไม่ตื่น หล่อจัง!! เสี่ยนี้เวลาที่หลับไม่พยศแล้วน่ารักจัง " เอ่อ.. เสี่ยยยย " คราวนี้ฉันลากเสียงยาวขึ้น และเขย่าตัวเสี่ยไปด้วย " หืม? " ตื่นซักที! เสี่ยตอบในลำคอแต่ตายังคงปิดอยู่ Rrrr.. เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นแทบจะทันที ฉันหยิบมันออกมาจากกระเป๋าสะพาย และพบว่า ' แม่ ' ของฉันโทรมา และก่อนหน้านั้นก็โทรมาหลายสายแล้วด้วยแต่ไม่มีคนรับ โดนบ่นแน่เลยย ฉันกดรับสาย "[ว่าไงคะแม่]" ฉันตอบเสียงเรียบ "[ทำไมวันนี้ถึงไม่มาหาแม่ละลูก]" เอ้อจริงด้วย วันนี้!ฉันต้องไปหาแม่ที่โรงพยาบาล "[คือว่า..หนูไม่ค่อยสบายอะ]" ฉันไม่รู้จะตอบว่าอะไรดีหน่ะ เลยโกหกปัดๆไป จริงๆฉันดีขึ้นแล้ว "[อ๋อ แล้วกินข้าวกินยายัง ]" แม่ถามด้วยความเป็นห่วง "[อืม กินแล้วค้า]" โกหกอีกล่ะ รู้สึกไม่สบายใจเลยอ่ะ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD