บรรยากาศภายในห้องนอนที่คุ้นเคยในค่ำคืนนี้ดูจะอบอุ่นกว่าครั้งไหน ๆ แสงไฟวอร์มไวท์จากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องกระทบผ้าม่านลูกไม้สีขาวนวล สร้างเงาที่นุ่มนวลละมุนตา กลิ่นหอมจางๆ ของดอกมะลิที่ชลิดานำมาวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง ผสมผสานกับกลิ่นสะอาดของผ้าปูที่ดินที่เพิ่งเปลี่ยนใหม่ ราวกับจะช่วยยืนยันว่าบ้านหลังนี้ได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ชัยธวัช เอนกายพิงพนักหัวเตียงหนานุ่ม โดยมี ชลิดา นอนซบอยู่บนไหล่แกร่งของเขาอย่างทะนุถนอม ร่างบางในชุดนอนผ้าแพรสีหวานขยับกายเข้าหาไออุ่นจากสามี ราวกับอยากจะชดเชยช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมาที่เตียงหลังนี้เคยเงียบเหงาและเยือกเย็น
“พี่ชัยคะ... อ้อมีความสุขเหลือเกินค่ะ”
เธอพึมพำเสียงแผ่วในลำคอพลางหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย มือเรียวสวยลูบไล้ไปบนแผงอกของเขาเบาๆ สัมผัสถึงจังหวะหัวใจที่เต้นอย่างมั่นคงของชายที่เธอรักที่สุด ความรู้สึกผิดและความลับที่เคยเป็นกำแพงสูงชัน บัดนี้ถูกพัง
