ที่เคาน์เตอร์พยาบาลในเช้าวันใหม่ ชลิดายืนนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์พยาบาลเพียงลำพัง เธอมองจ้องไปยังความว่างเปล่าพลางยิ้มให้กับตัวเองอยู่อย่างเงียบๆ ในหัวมีแต่ภาพเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นที่สำนักงานที่ดินในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้
‘วันนี้แหละ... มึงจะได้รู้กันว่าจุดจบของคนอย่างมึงมันเป็นยังไง!’ ชลิดาคิดในใจด้วยแรงอาฆาตที่ยังคุโชน รอยยิ้มที่เคยอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียม สายตาจ้องเขม็งไปยังผนังฝั่งตรงข้ามอย่างครุ่นคิด มือเรียวข้างหนึ่งยังคงเปิดแฟ้มคนไข้ค้างไว้แต่สมองกลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับตัวเลขหรืออาการป่วยใดๆ
ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่ความสะใจพุ่งพล่าน ภาพจำอันแสนอัปยศเมื่อคืนก็วูบเข้ามาแทนที่ ความคิดเรื่อง ‘คลิปวิดีโอ’ ที่ด้วงเคยใช้ข่มขู่เธอก็ลอยเด่นขึ้นมา มันคือระเบิดเวลาที่อาจจะรั่วไหลและทำลายชีวิตพยาบาลที่แสนดีของเธอให้ย่อยยับลงในวันนี้ ความหวั่นใจเริ่มเกาะกินหัวใจจนรอยยิ้มเมื่อครู่อันต
