ชลิดายืนอยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบพังทลายลงตรงหน้า ความเจ็บปวด ความรู้สึกผิด และความกลัวที่จะสูญเสียทุกอย่างท่วมท้นหัวใจของเธอ
เธอทรุดตัวลงบนพื้น ร่ำไห้อย่างหนัก ไม่สนใจว่าชัยธวัชจะได้ยินหรือไม่ เธอรู้ว่าเธอทำผิดพลาดครั้งใหญ่ และต้องพยายามอย่างหนักเพื่อจะรักษาชีวิตคู่ของเธอเอาไว้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็กลัวว่ามันอาจจะสายเกินไปแล้ว
คืนนั้น ทั้งชลิดาและชัยธวัชต่างนอนไม่หลับ ต่างฝ่ายต่างครุ่นคิดถึงอนาคตที่ไม่แน่นอน และความสัมพันธ์ที่กำลังอยู่บนเส้นด้าย ทั้งคู่รู้ว่าพวกเขามีเส้นทางที่ยาวไกลและยากลำบากรออยู่ข้างหน้า หากต้องการที่จะรักษาชีวิตคู่นี้เอาไว้
เช้าวันรุ่งขึ้น ชลิดาตื่นขึ้นมาด้วยดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้ตลอดทั้งคืน เธอลุกขึ้นจากเตียงอย่างยากลำบาก ความรู้สึกผิดและความกลัวยังคงกัดกินหัวใจของเธอ
เมื่อเดินออกมาจากห้องนอน เธอได้กลิ่นกาแฟลอยมาจากห้องครัว หัวใจของ
