อยากได้ก็ทำเองสิ

“มึงเป็นได้ เชื่อกูดิ” เมื่อพูดจบเจตก็อุ้มพายอาร์ขึ้นมานั่งบนตัก คนเมาตัวเกร็งรู้สึกจักจี้จนขนลุกซู่ เมื่ออีกคนซุกหน้าเข้าที่ท้ายทอย ก่อนจะใช้จมูกไล้ไปตามเนินไหล่ มือหนาก็สอดเข้าไปกอดอยู่ใต้เสื้อ เพราะกลับมาด้วยความโมโห ทั้งในใจที่หงุดหงิดรวมกับอากาศที่ร้อน เมื่อกลับมาถึงชุดที่สวมจึงเปลี่ยนเป็นเสื้อกล้ามตัวเล็กกับกางเกงขาสั้นสบายๆ เท่านั้น ทั้งปลายจมูกที่มีลมหายใจอุ่นๆ ลูบไล้ไปตามซอกคอ ทั้งมือที่ลูบไปตามหน้าท้อง ทำเอาพายอาร์ตัวแข็งทื่อโดยไม่รู้ตัว “ม .. มึงปล่อย” พายอาร์ดิ้นไปมาในอ้อมกอดที่เริ่มออกแรงรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ “ไม่ปล่อย” เจตพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้ ใบหน้ายังคงซุกอยู่ที่เนินไหล่ “ออกไป” คนในอ้อมกอดพูดเสียงแข็ง “ไม่เอา อยากแล้วอ่ะ พายไม่อยากเหรอ” เสียงออดอ้อนที่อู้อี้อยู่ที่ข้างหู ไม่อยากจะยอมรับว่าตอนนี้เธอเองก็รู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวมากกว่าเดิม “ไม่อยาก ไม่อะไรทั้งนั้น เจต มึ