“ขอบคุณมากเลยครับ รอบหน้าไม่ต้องซื้อมาฝากก็ได้นะครับ เกรงใจ” เจตยืนกล่าวขอบคุณผู้ปกครองของเด็กนักเรียนที่แวะมาทั้งที่ไม่ได้มีเรียน พร้อมกับขนมเจ้าโปรดที่เคยแนะนำร้านไป
“ไม่เป็นไรค่า คุณเจตช่วยดูแลหลานให้ดีขนาดนี้ ขนมนี่เล็กน้อยค่ะ” หญิงสาวพูดพร้อมกับยิ้มกว้างก่อนจะเบือนหน้าด้วยความเขินอาย
“น้องไทม์ไม่ดื้อเลยครับ สอนง่าย”
“ถ้าแม่แกยังอยู่คงภูมิใจน่าดูเลย” เธอพูดพร้อมกับทำหน้าเศร้าเล็กน้อย เจตกำลังประมวลผลเป็นคำพูดเพราะไม่รู้ว่าควรจะใช้คำพูดไหนถึงจะเหมาะสมที่สุดในสถานการณ์นี้
“สวัสดีครับคุณแพรว วันนี้น้องไทม์ไม่มีเรียน ไม่คิดว่าจะเจอคุณแพรวนะครับเนี่ย” เจย์ก้าวฉับมายืนข้างน้องชายพร้อมยิ้มให้หญิงสาวที่มารับช่วงต่อจากพี่ของตนในการส่งหลานมาเรียนศิลปะป้องกันตัว
“สวัสดีค่ะคุณเจย์ พอดีแพรวแวะผ่านร้านขนมที่ชอบเลยซื้อมาเยอะไปหน่อย ลืมไปว่าอยู่กับหลานสองคน เลยถือโอกาสแวะมาฝากค่ะ งั้นแพรวกลับก่อ
