“สวัสดีค่ะพี่เวย์” พายอาร์ยกมือไหว้ชายหนุ่มที่เป็นแฟนเก่า เขามีอายุมากกว่าเธอสามปี สถานที่นัดคือร้านไอศกรีมในห้างสรรพสินค้าที่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก
“นั่งก่อนเลย สั่งอะไรแล้วหรือยัง” เวย์ยิ้มอย่างดีใจ ตอนนี้เขามองพายอาร์เป็นเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง
“พายสั่งไว้ตอนเดินเข้ามาแล้วค่ะ” หญิงสาวเลื่อนเก้าอี้ตัวตรงข้ามแล้วหย่อนตัวลงนั่งลง ส่งยิ้มตอบกลับอย่างมีมารยาท ก่อนมาคิดว่าตัวเองคงไม่รู้สึกอะไรแล้ว แต่พอได้เจอก็แอบใจแกว่งเบาๆ อยู่เหมือนกัน
“พี่เวย์มีอะไรจะคุยกับพายหรือเปล่าคะ” เมื่อไอศกรีมรสโปรดมาเสิร์ฟจนครบ พายอาร์ก็เปิดเข้าเรื่อง เวย์กลืนน้ำลายเล็กน้อยก่อนจะเปิดปาก
“คือพี่…พี่อยากจะมาขอโทษ”
“พี่พูดมาหลายครั้งแล้ว พายว่าเราไม่คุยเรื่องเก่าๆ กันดีกว่า” พายอาร์เบือนหน้าหนี ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้ฟังคำนี้ และไม่ได้อยากจะมาเพื่อฟังคำขอโทษด้วยเช่นกัน
“เห็นพายเติบโตได้ขนาดนี้พี่ก็ดีใจ แต่ครั้งน
