พายอาร์นอนมองเพดานด้วยความเหนื่อยล้า นัยน์ตาเริ่มหรี่ปรือเล็กน้อย ย้อนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก็โมโหตัวเองนิดๆ เจตใช้พื้นที่ในห้องน้ำอย่างคุ้มค่า พอพูดว่าหิวจบก็จับเธอกินไม่หยุด แล้วก็จับไปล้างตัวอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม กว่าจะได้ออกจากห้องน้ำก็ผ่านไปเป็นชั่วโมง
“ปวดหัว” เสียงเล็กแหบพร่า รู้สึกหนาวจนต้องกอดผ้าห่มแน่น
เจตสะลืมสะลือเล็กน้อย ช่วงกลางดึกรู้สึกว่าเพื่อนตัวเล็กเริ่มมีไข้ เขาได้แต่โทษตัวเองที่ไม่หักห้ามใจ จึงรับผิดชอบด้วยการคอยปลุกอีกฝ่ายให้กินยาและคอยเช็ดตัวให้เป็นระยะ ผลจากดูแลตลอดทั้งคืนทำให้ตอนนี้พายอาร์เริ่มอาการดีขึ้น เพิ่งจะหลับจริงๆ ได้ไม่นานนี้เอง
“ตื่นแล้วเหรอ ขอโทษนะ ดีขึ้นบ้างไหมอะ” เจตถามด้วยน้ำเสียงอ่อนลงหลายส่วนเพราะรู้สึกผิดที่ทำให้อีกคนป่วย ยกมือแตะที่ลำคอเล็กเช็กอุณหภูมิ ถือว่าตอนนี้ไม่น่าเป็นห่วงมาก
ร่างบางลอบยิ้มกับการกระทำน่ารักๆ เมื่อก่อนตอนไม่สบายก็มีเจ
