เมี๊ยววววว เมี๊ยววววววว
"อัญชัน ดูนั่น" อรัญชี้ให้อัญชันดูเจ้าลูกแมวสีขาวสะอาดที่ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ส่วนรั้วโรงเรียนบริเวณสนามเด็กเล่นในช่วงเวลาเลิกเรียนขณะรอพี่น้องคนอื่นๆ และรอติว เตอร์ มารับกลับบ้าน เจ้าลูกแมวส่งเสียงร้องราวกับหวาดกลัวโลกกว้าง
"จริงด้วย อรัญไปดูกัน" อัญชันวิ่งไปหาเจ้าลูกแมวสีขาวทันที
"เมี๊ยวๆ" อรัญ อัญชัน นั่งยองๆ ยื่นมือไปข้างหน้ากวักมือเรียกเจ้าลูกแมว
"ออกมาหาอัญชันมา อัญชันไม่ทำอะไรหรอก" อัญชันร้องเรียกเจ้าลูกแมวที่ถอยหนีด้วยอาการหวาดกลัว
"กลัวเหรอ? ไม่ต้องกลัว อรัญหล่อแล้วก็ใจดีด้วย ออกมาม่ะ เมี๊ยวๆ"
"หรือว่าหิว อัญชันมีขนมนะ รอแป๊บหนึ่ง" อัญชันวิ่งไปหยิบขนมในกระเป๋านักเรียนของตัวเอง
"อัญชัน แมวไม่กินคุกกี้" อรัญว่าเมื่ออัญชันหยิบกล่องคุกกี้ออกมา
"งั้นเอาทาโร่ไหม" อัญชันวิ่งเอากล่องคุกกี้ไปเก็บ แล้วหยิบขนมปลาเส้นออกมา
"ได้ๆ" อรัญพยักหน้าหงึกหงัก
"มากินมา
