"คุงทวดขาาาาาา แคลร์มาแย้ว"
"คุงทวดขาาาาา เคทมาแย้ว"
"คุงทวดฮาบบบบบ คริสต์มาแย้ว"
"ช้าๆ ค่ะ เดี๋ยวล้ม" ภิณร้องบอกลูกน้อยที่วิ่งเข้าคฤหาสน์หลังงามพร้อมตะโกนส่งเสียงด้วยความดีใจที่จะได้พบทวดแทนกับทวดพาย
"พลังเหลือเฟือกันจริงๆ พึ่งลงจากเครื่องแท้ๆ" รัณย์ว่าด้วยความเอ็ดดูลูกน้อย พลางหยิบยกของที่นำมาฝากทุกคน บอดี้การ์ดเข้ามาช่วยกันถือ
"ใคร?" แคลร์เอ่ยขึ้นเมื่อตนกับน้องๆ กำลังยืนเพชิญหน้ากับไออุ่น โอบเอื้อ และเอิงเอยที่อุ้มเจ้าส้มส้มอยู่ ทั้งหกคนต่างมีสีหน้าฉงนสงสัยไม่ต่างกัน และต่างมองกันอย่างหยั่งเชิง
"ทำไมมาอยู่บ้างคุงทวด" เคทถามขึ้นมาบ้าง
"ทำไมไม่ตอบ" คริสต์เอ่ยขึ้นเมื่ออีกฝ่ายไม่มีใครยอมพูด
"พวกเยาเปงเหลงคุงทวด เปงหลางคุงปู่คุงย่า" ไออุ่นเป็นคนตอบ
"พวกเยาก็เปงเหลงคุงทวด" แคลร์ว่า
"ใช่ๆ เหลงทวดแทงกับทวดพาย" เคทว่า
"พวกเยาเปงเหลงทวดแทง ทวดพาย ทวดอรรถ ทวดขิง" โอบเอื้อว่า
"เปงหลางปู
