"อีฟรักพี่ปัณณ์นะ" อีฟสวมกอดคนตัวสูง ขณะมาส่งเขาที่สนามบินเพื่อเดินทางไปเวียดนาม
"พี่ก็รักอีฟ พี่ไม่อยู่อย่าทำให้ตัวเองเป็นอันตรายรู้ไหม จะไปไหนให้ติวกับเตอร์พาไป พี่เป็นห่วง" ปัณณ์ก้มลงจูบหน้าผากระหว่างคิ้วสวย เลื่อนไล้ลงมาที่พวงแก้มนวล
"อืม พี่ปัณณ์ อีฟขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมานะ" อีฟบอกพลางกระชับกอดร่างสูงแน่นขึ้นอีก
"เป็นอะไรหรือเปล่า จู่ๆ ก็ขอบคุณพี่" ปัณณ์รู้สึกทะแม่งๆ กับถ้อยคำของอีฟ เสียงหวานเหมือนกำลังพยายามสะกดกลั้นอาการสะอื้น
"ไม่มีอะไร อีฟต้องคิดถึงพี่ปัณณ์มากแน่ๆ เลย"
"คิดถึงก็ไปกับพี่สิ เปลี่ยนใจตอนนี้ก็ยังทัน"
"อีฟตัดสินใจแล้ว"
"พี่จะรีบจัดการงานทางนั้นให้เร็วที่สุดแล้วจะรีบกลับมากอดนะ"
"กอดอีฟจนกว่าจะถึงเวลาเดินทางได้ไหม"
"ได้สิ" ร่างสูงก้มลงหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ก่อนจะกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น กดจูบลงไปบนกลุ่มผมนุ่มอีกที
"พี่ปัณณ์ อีฟอยากมีลูกจริงๆ นะ" อีฟแหงน
