สามเดือนต่อมา
ที่หอประชุมใหญ่ของมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความปิติยินดี วันนี้คือวันที่พะแพงรอคอย เเม้ว่าจะมารับย้อนหลัง ไม่พร้อมกับเพื่อนๆ เเต่เป็นวันที่เธอจะได้สวมชุดครุยอย่างภาคภูมิใจ แม้ว่าหน้าท้องของเธอจะนูนเด่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดในวัยตั้งครรภ์ย่างเข้า
เดือนที่ 7 แต่ความสวยสะพรั่งของคุณแม่มือใหม่กลับทำให้เธอกลายเป็นดาวเด่นที่สุดในงาน
หมอแทนในชุดสูทสากลสีเข้มเนี้ยบกริบ ยืนถือช่อดอกไม้ลิลลี่สีขาวช่อโตอยู่ข้างเวที สายตาคมจ้องมองภรรยาตัวน้อยที่กำลังก้าวขึ้นไปรับใบปริญญาด้วยความตื้นตันใจ เขาจำได้ดีว่าเกือบจะเสียเธอและลูกไปในตึกร้างวันนั้น แต่วันนี้พวกเขาอยู่ที่นี่ พร้อมหน้าพร้อมตา
เซอร์ไพรส์กลางหอประชุม
ทันทีที่พะแพงรับใบปริญญาและก้าวลงจากเวที เสียงเพลงมหาลัยที่บรรเลงอยู่ก็พลันเปลี่ยนเป็นท่วงทำนองที่หวานซึ้ง จอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่กลางหอประชุมที่เคยฉายรายชื่อบัณฑิต กลับเปลี่ยนเป็นภาพวิด
