เย็นวันนั้น พะเเพงวุ่นกับการอ่านหนังสือเตรียมสอบในวันพรุ่งนี้
โดยหมอเเทนอาสาติวให้ เขาไม่ใช่เก่งเเค่เรื่องในโรงพยาบาล เรื่องการบริหารเขาก็เก่งด้วย
ภายในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงัด พะแพงนั่งหน้ามุ่ยอยู่บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีหนังสือสอบเล่มหนากางวางอยู่ โดยมี หมอแทน นั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง แขนแกร่งข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้ ส่วนอีกข้างใช้ปากกาชี้ไปที่เนื้อหาในหนังสืออย่างตั้งใจ
“ข้อนี้พะแพงวิเคราะห์ผิดนะครับถ้ากลยุทธ์การตลาดผิดพลาด ผลลัพธ์มันจะเสียหายเหมือนกับที่พะแพงแอบหนีพี่ไปคุยงานกลุ่มนานเกินไปเมื่อเย็นนี้ไงครับ”
เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหูจนพะแพงขนลุกซู่
“พี่หมอขาติวหนังสือก็ส่วนติวสิคะ อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนสิ”
พะแพงพยายามรวบรวมสมาธิ แต่สัมผัสจากมือหนาที่เริ่มลูบไล้หน้าขาเธอใต้โต๊ะกลับทำให้สติเริ่มกระเจิง
“พี่เป็นหมอพี่เน้น ปฏิบัติมากกว่าทฤษฎีครับ”
หมอแทนขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังของพะ
