“เพราะฉันอยากจบเรื่องกับคุณ แต่คุณก็ไม่ยอมจบ คุณไม่ยอมบอกฉันว่ามันเรื่องอะไรที่ฉันต้องโดนอย่างนั้น”
ใบหน้าคร้ามก่ำแดง รู้สึกผิด “เมฆขอโทษนะบัว”
“ไม่ต้องขอโทษแล้ว เบื่อจะฟัง”
“เมฆเสียใจ”
“ถ้ามันไม่ได้ออกมาจากใจของคุณ กรุณาอย่าพูดพร่ำเพรื่อเลย เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกพะอึดพะอม”
“ผมเสียใจจริง ๆ นะบัว หากเป็นไปได้ ผมขอเจ็บแทนคุณ คุณเจ็บเท่าไหร่ ผมขอเจ็บมากกว่าเป็นร้อยเป็นพันเท่า”
“ถ้าคุณอยากชดใช้ให้ฉันจริงๆ คุณเลิกยุ่งกับฉัน อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก แค่นี้ทำได้มั้ย”
อิศราน้ำตาไหลแล้วนอนลงเหมือนเดิม เขาหันหลังให้เธอแล้วสะอึกสะอื้น บัวบูชาตกใจไม่น้อย เพราะไม่เคยเห็นเขาในสภาพนี้มาก่อน ใจหนึ่งก็อยากปลอบประโลม แต่อีกใจก็บอกว่าอย่า เธอไม่ควรหลงกลเขาอีกแล้ว
คืนนี้ดวงดาวเบ่งบานเต็มท้องฟ้าเลยทีเดียว เธอกับเขานอนมองดวงดาวด้วยกันอีกครั้ง หลังจากที่เคยทำแบบนี้ที่บ้านพักตากอากาศและริมทะเล บรรยาก
