ผมไม่จำเป็นต้องมีความสุข

1433 Words

เธอวางสายแล้วถึงกับกรี๊ดดีใจ บิดายิ้มไปด้วย เพราะรู้ว่าลูกสาวได้รับข่าวดีอย่างแน่นอน “เฮ่อ ในที่สุด ฉันก็มีลูกค้ารายใหญ่ซะที แถมชื่อร้าน ยังชื่อเหมือนเราซะด้วย สงสัยเจ้าของร้านจะชื่อบัวบูชา” บัวบูชาดีใจมากที่ได้รับการติดต่อจากร้านใหญ่ให้เอาขนมไปลงที่ร้านเป็นประจำ จนเกือบจะลืมเรื่องทุกข์ใจไปเลย กระทั่งได้รับโทรศัพท์จากกอบกุลนั่นล่ะ “เป็นไงบ้างบัว” “ก็โอเค...แกมีอะไรรึเปล่า” “เป็นห่วงน่ะ เมื่อวานเห็นท่าทางแกไม่ค่อยดีตอนออกจากร้านไป แกมีปัญหาอะไรรึเปล่า?” เธอต่างหากที่อยากจะถามคำถามนี้ “ฉันน่ะ ไม่เคยมีปัญหากับใครหรอก มีแต่คนอื่นที่มีปัญหากับฉัน แต่ต่อไปนี้ ฉันจะไม่สนใจอะไรแล้ว ใครอยากทำอะไรก็ทำ อยากโกรธอยากเกลียด หรืออยากจะสาปแช่งก็ตามใจ ขอแค่อย่าทำให้ฉันกับครอบครัวเดือดร้อนก็พอ” “ก็ดี...ก็ดีแล้วล่ะ แล้วตกลงแกรู้แล้วเหรอว่ามันเป็นเพราะอะไร อิศราถึงได้ทำร้ายแกอย่างเลือดเย็น” “ฉ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD