สองเดือนต่อมา...บัวบูชาตัดสินใจแวะไปที่บ้านพักตาอากาศของอิศราอีกครั้ง หลังจากไม่ได้แวะเข้าไปดูมาเกือบสัปดาห์ เพราะมัวแต่ยุ่งกับงานที่ร้านจนดึกดื่นเกือบทุกวัน
บ้านสวยงามที่แสนเงียบเหงา แต่อบอุ่นไปด้วยความรักและความทรงจำที่มีอยู่เต็มบ้าน
ภาพถ่ายของเธอถูกประดับประดาไว้แทบทุกซอกทุกมุมของบ้าน สิ่งของแทนใจมากมายทั้งเก่าและใหม่ถูกเก็บเอาไว้ในกรอบภาพบนฝาผนัง แหวนหมั้นสองวงถูกวางคู่กันในตู้โชว์ตรงมุมห้อง กล่องความทรงจำตั้งเคียงข้าง จึงทำให้บ้านหลังนี้คล้ายแกลอรี่แสดงภาพถ่ายของบัวบูชาไม่มีผิด
“เมื่อไหร่เจ้าของบ้านจะกลับมานะ”
ได้เจอเขาเกือบทุกวัน แต่ก็แสนจะคิดถึง
“ไม่คิดถึงบ้านเลยรึไง แต่บ้านที่ไม่มีคนอยู่ มันจะเรียกว่าบ้านได้ยังไง”
เธอบ่นงึมงำพลางเงยหน้ามองขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน ซึ่งมีห้องหอที่ไม่เคยได้ใช้ตั้งอยู่ นับตั้งแต่ที่เขาบวชไป เธอก็ยังไม่เคยขึ้นไปดูที่ชั้นสองเลย เพราะเธอกลัวจะท
