ผมขึ้นได้เที่ยวบินตอนสี่ทุ่มซึ่งเร็วที่สุดเเล้ว ในใจก็รีบอยากไปถึงเร็ว " ผมรุ้สึกผิดกับน้องจริงๆ คราวนี้ไม่ว่าน้องจะให้อภัยผมหรือไม่ผมก็จะพยายามตื้อง้อน้องให้ถึงที่สุด ..
มาถึงเชียงใหม่เกือบๆรุ่งเช้าพอดี ผมรีบหาที่พัก ไกล้ๆกับที่บ้านคุณยายเเม่น้องอิงบอก เเล้วรีบหาอะไรทาน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า หารถเช่าเถวๆนี้ไม่ไกล เพื่อไปหายัยตัวเล็กของผมกัน
ผมขับมาตามชื่อหมู่บ้านที่เเม่ขนมผิงบอก เเละ พยายามเชคความเคลื่อนไหวของน้องอิง ว่าน้องไปไหนมาบ้าง เปิดเครื่องรึยัง ?
เเต่ก็ไม่เลยตั้งเเต่โพสเมื่อวาน น้องก็ยังไม่ได้เปิดเครื่อง อะไรเลย
ผมขับรถมาถึงไร่ส้ม ธารารัตน์ตรงกับที่เเม่บอก ก็จอดอยุ่ริมรั้วหน้าบ้านคอยดูว่าน้องอยุ่ข้างในหรือไม่..
เเละผมก็เห็นน้องอิงในชุดคนสวน กำลังขับรถกระบะมีของมากมายวายอยุ่ด้สนหลังกระบะ ออกมาพอดี
คนตัวเล็กหันมามองด้วยความสงสัยว่ารถใครผมรีบหยิบเเว่นใส่เเล้วก้มหน้า หลบทันท
