คนตัวเล็กเดินลงมาจากชั้นสองพร้อมพี่สายธาร
เเม่จนมผิงที่นั่งอยู่ได้เเต่เหลือบมอง เล้กน้อยเเต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร
"มาทานเค้กฝีมือเเม่กันเร็วเด็กๆ"
ว่าที่เเม่ยายผมเรียกผมกับน้องมาชิมเค้กใหญ่เลย ผมกับน้องอิงกินจนหมด น้องชมคุณเเม่ไมขาดปากเลย ผมเองก้ว่ามันอร่อยดี เเต่ผมไม่ค่อยทานของหวานเท่านั้น
"อร่อยจังเลยคะเเม่ เปิดร้านได้เลยนะคะเนี่ย "
"งจิปะน้องอิง เม่ว่าจะขอพ่อเราทำร้านเค้กหน้าหมู่บ้านอยู่เนี่ย เเม่เบื่อๆเซ็งๆอะอยากหาอะไรทำ "
"จริงคะเดี๋ญวอิงช่วยรับออเดอร์ออขายอีกเเรงเองคะ "
".งั้นเดี๋ยวเเม่ปรึกษาพ่อดูก่อนนะ "
"ผมก็ขอตัวกลับก่อนครับคุณเเม่ พอดีมีธุรกับที่บ้านครับ "
"จ้ะขับรถดีๆลูกเขยเเม่ "
ผมไม่ได้มีธุระกับครอบครัวหรอกผมเเค่ลืมซื้อเเหวนหมั้น เเลยจะเเวะห้าง ดูเเหวนหมั้นซักหน่อย
สายธารขับออกจากบ้านน้องอิง เเล้วก็มุ่งหน้าสู่ห้างสรรพสินค้า ในเครือครอบครัวของเเม่เขา
ร่างสูงเลือกเเหว
