"ใคร?" จำได้ว่าก่อนนอนล็อกประตูห้องไว้แล้วนี่
"ผมเอง"
"คุณ?" ตกใจหมดเลยนึกว่าเป็นคนอื่น เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะตามลงมานอนที่ห้องข้างล่างด้วย
พอรู้ว่าเป็นใครงามพร้อมก็เลยนอนอยู่นิ่งๆ ปล่อยให้เขาหลับไปก่อน แต่ไม่นานมือของอีกฝ่ายก็ขยับมากอดร่างของเธอ
"หือ?" พอล้วงมือเข้าไปใต้ผ้าห่มถึงได้รู้ว่าเธอใส่แค่ผ้าเช็ดตัวและตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะหลุด ไอ้ที่มันนอนหลับอยู่ก็ค่อยๆ ขยายตัวขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ
"ดึกแล้วพรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้าค่ะ" เสียงสั่นเครือพูดออกมาเบาๆ ตอนที่อีกฝ่ายขยับมือคลำต่ำลงไป
"ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องไป"
"ฉันหมายถึงคุณค่ะ"
"ถ้าหมายถึงผมไม่ต้องเป็นห่วงเลย" แค่นี้มันทำอะไรเขาไม่ได้อยู่แล้ว
ใบหน้าคมคายยื่นเข้าไปใกล้ก่อนจะฝังจมูกลงกับซอกคอ แล้วสูดดมกลิ่นหอมจากกายของอีกฝ่าย
"อย่าค่ะ" เธอไม่อยากให้มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกแล้ว เพราะคิดว่ามันคงจะดีกว่าถ้าถึงเวลาเลิกกันจะได้ไม่ต้อ
