หลังจากที่จัดการเรื่องเรียนของลูกสะใภ้เสร็จพ่อปู่กับแม่ย่าก็กลับไป ส่วนทั้งสองก็ขึ้นมาชั้นเรียนตามปกติ
นั่งเรียนไปอีกไม่นานก็ถึงตอนพักเที่ยง วันนี้ถึงแม้จะเปิดเทอมวันแรกแต่ก็ต้องเรียนเต็มคาบ
"ทางนี้" ชาละวันนั่งมองอยู่ว่าทั้งสองจะลงมาทานข้าวตอนไหนพอเห็นลงมาเขาก็รีบกวักมือเรียก
"คุณเข้ามาโรงอาหารตอนไหน" มาถึงโต๊ะอาหารก็พร้อมทานแล้ว
"โทรมาสั่ง" ที่จริงไม่ใช่ทุกคนหรอกที่จะโทรมาสั่งได้ เพราะถ้าไม่งั้นก็คงมีแต่คนทำแบบนั้น แต่อย่างที่รู้กันอยู่ว่าเขาเป็นหลานของใคร ขนาดมีเรื่องกับนักศึกษาคนอื่นเขายังแค่ถูกตักเตือน
"อ้าวแล้วของพวกกูล่ะ" พวกเพื่อนๆ ตามมาที่โรงอาหารก็ไม่เห็นว่าเตรียมไว้ให้เพื่อนด้วยเลย
"พวกมึงก็มีมือมีตีนไปซื้อมากินเองสิ"
"อ้าวไอ้นี่เห็นผู้หญิงดีกว่าเพื่อนนี่หว่า..คืนนี้มึงตกลงกับพวกกูแล้วนะว่าจะเจอกันที่ร้านเดิม" หึหึขอเล่นงานมันสักหน่อยเถอะมันไส้
"ไอ้ต้นข้าวมึงพูดบ้าอะไรว
