หลังจากจบพิธีรับมอบตำแหน่งขุนไกรก็ขอพางามพร้อมกลับก่อน เพราะเป็นห่วงความรู้สึกของเธอ ถึงแม้ว่าทุกคนจะหันเหความสนใจไปเรื่องอื่นแล้ว แต่เธอก็คงจะยังนึกอายที่ถูกนำเรื่องแบบนี้มาประจาน
"ให้ใครไปส่งฉันที่บ้านก็ได้ค่ะ งานนี้เป็นงานสำคัญของคุณ"
"แม่ว่าก็ดีเหมือนกันนะ พาน้องกลับไปก่อนเดี๋ยวที่เหลือพ่อกับแม่จัดการเอง"
"ครับแม่"
"ชาก็พาหนูเสน่ห์กลับไปพักผ่อนได้แล้วลูก" แล้วนางก็หันไปบอกลูกชายคนเล็กให้พาลูกสะใภ้อีกคนกลับไปด้วย
[บ้านวงศ์เศวต]
"ไม่มีอะไรแล้วล่ะ" กลับมาเขายังเห็นเธอมีท่าทีเป็นกังวลอยู่เลย
"พรุ่งนี้ข่าวต้องถึงหูบ้านใหญ่แน่เลยค่ะ" นี่แหละคือสิ่งที่เธอกังวลถ้าพวกนั้นรู้ต้องทำอะไรสักอย่างแน่
"ไม่มีใครทำอะไรคุณได้"
"แต่.."
"ไปอาบน้ำ หรือจะให้ผมอาบให้"
"คุณพูดอะไร"
"ก็จะได้มีคนช่วยขัดหลังไง" ขุนไกรไม่พูดเปล่าเอื้อมไปหยิบผ้าเช็ดตัวจะพาเธอเข้าห้องน้ำ
"ไม่ต้องเลยนะ"
"อ้าว..คนอุตส
